Kiedy lekarz może zalecić wykonanie testu wodorowego?
Badanie może być pomocne, gdy u dziecka występują:
- nawracające bóle brzucha,
- wzdęcia i uczucie pełności,
- biegunki lub zaparcia,
- dolegliwości pojawiające się po spożyciu mleka lub wybranych produktów,
- podejrzenie nietolerancji laktozy, fruktozy lub innych cukrów,
- podejrzenie przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO),
- przewlekłe dolegliwości ze strony układu pokarmowego wymagające dalszej diagnostyki.
Nie każde problemy z brzuszkiem wynikają z nietolerancji pokarmowej. Test wodorowy pomaga zawęzić przyczyny i ułatwia lekarzowi zaplanowanie dalszego postępowania.
Co o naszej poradni mówią pacjenci
Nasi specjaliści
Odpowiedzi, które pomagają zadbać o codzienny komfort dziecka
Badanie jest całkowicie nieinwazyjne i polega na analizie wydychanego powietrza. Nie wiąże się z bólem ani pobieraniem krwi, a uzyskane wyniki dostarczają ważnych informacji o pracy układu pokarmowego.
Czasem wystarczy poznać przyczynę dolegliwości, aby codzienne posiłki przestały kojarzyć się z bólem brzucha, a dziecko mogło znów cieszyć się jedzeniem i aktywnością bez dyskomfortu.
Cennik usług
FAQ
4 tygodnie przed badaniem nie przyjmować antybiotyków, nie poddawać się kolonoskopii oraz RTG.
Tydzień przed badaniem nie przyjmować leków zagęszczających/rozluźniających stolec, preparatów przeciwbiegunkowych, leków na zaparcia, inhibitorów pompy protonowej (IPP), preparatów błonnika, suplementów zawierających laktozę/fruktozę, probiotyków i prebiotyków.
3 dni przed badaniem:
Zastosowanie diety łatwostrawnej (unikanie: produktów smażonych i tłustych, produktów pełnoziarnistych, nasion i pestek, roślin strączkowych i surowych warzyw), ograniczenie laktozy (mleko i produkty mleczne fermentowane), ograniczenie fruktozy (owoców i przetworów owocowych lub słodzonych fruktozą/miodem), ograniczenie słodyczy.
Dzień przed badaniem niezbędne jest zastosowanie diety opierającej się na gotowanym ryżu, chudej wędlinie lub mięsie/rybach oraz gotowanych jajkach. W przypadku występowania zaparć tego typu dietę należy stosować 2-3 dni, ponieważ przejście pokarmu przez jelito jest spowolnione.
W dniu badania:
Należy przyjść na czczo (12 godzin przed badaniem ostatni łatwo strawny posiłek, następnie dozwolona jest jedynie woda niegazowana) oraz nie przyjmować leków i suplementów.
Czas trwania badania: od 2 do 3 godzin. Pierwszy pomiar stężenia wodoru w wydychanym powietrzu wykonywany jest na czczo, następnie spożywany jest roztwór z laktozy, fruktozy lub glukozy (w zależności od rodzaju testu). Stężenie tego roztworu jest zależne od masy ciała pacjenta. Początkowo pomiary wykonuje się co 15 min a następnie co 30 min. W trakcie badania nie spożywa się posiłków.
Wszelkie dolegliwości występujące w trakcie badania z przewodu pokarmowego (tj. bóle brzucha, biegunki, wzdęcia) należy zgłaszać osobie wykonującej pomiary.
Nie. Badanie jest całkowicie nieinwazyjne i bezbolesne. Polega na wydychaniu powietrza do specjalnego urządzenia w określonych odstępach czasu po wypiciu odpowiedniego roztworu.
W zależności od rodzaju badania trwa zazwyczaj od 2 do 3 godzin. W tym czasie wykonywana jest seria pomiarów, dlatego warto zaplanować odpowiednią ilość czasu.
Badanie pomaga w diagnostyce m.in. nietolerancji laktozy, nietolerancji fruktozy oraz przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO). Lekarz dobiera rodzaj testu w zależności od zgłaszanych objawów.
Najczęściej wtedy, gdy występują przewlekłe wzdęcia, bóle brzucha, biegunki, uczucie przelewania w jelitach lub dolegliwości pojawiające się po spożyciu określonych produktów. Badanie pomaga znaleźć przyczynę tych objawów.